Mijn naam is Judith Scholte. In tegenstelling tot de andere bestuursleden ben ik niet betrokken bij het tehuis als oud vrijwilliger. Samen met mijn collega’s Elles en Annemieke run ik Het Andere Reizen, een organisatie die vrijwilligers plaatst in het buitenland. Tijdens een studiereis in Nepal in augustus 2010 bracht ik op mijn laatste dag bij toeval een bezoek aan een weeshuis. Ik wist niet wat ik daar zou aantreffen maar was gewaarschuwd door mijn medereizigers die het tehuis al eerder hadden bezocht, voor een schrijnende situatie. Wat ik daar zag kan ik met geen woorden beschrijven. Op dat moment besloten wij met z’n vieren dat we dit tehuis niet zomaar aan z’n lot mochten overlaten. Buiten de slechte faciliteiten en erbarmelijke omstandigheden, bleef mij de apathische uitdrukkingen van de kinderen nog het meeste bij.

Toen ik in oktober 2011 opnieuw het tehuis bezocht, was ik enorm verrast. Buiten alle inspanningen van de lokale contactpersonen en vrijwilligers om de leefomgeving te verbeteren, zag ik blije kinderen! Kinderen die niet meer alleen voor zich uit zaten te staren. Natuurlijk zijn we er nog lang niet, en hebben alle kinderen baat bij goede psychologische begeleiding, maar de vorderingen die er gemaakt zijn in zo’n korte tijd, hebben mijn verwachtingen overtroffen. Ik was ontzettend blij om zoveel steun van vrijwilligers te ontvangen toen ik in Nepal was. Het besluit om samen onze inzet voort te zetten in een officiële stichting werd daar spontaan genomen. Vanuit Nederland heb ik een coördinerende rol in de plaatsing van vrijwilligers en het monitoren van de financiën.